To Walk Again – Schaffen

Zaterdag 2 mei – te Schaffen – Auteur: Els Festraets - Verschenen in NM104, pagina 60

Op zaterdag 2 mei trokken Dima en ik, samen met neefje Jimmy en 3 hondjes naar Schaffen bij Diest voor een dagje in het teken van ‘vliegsport’ georganiseerd door To Walk Again.

Daar aangekomen, zijn we ons eerst gaan aanmelden en hebben we de nodige uitleg en bonnetjes gekregen. Om 13u40 moest ik aan de shuttlebus zijn voor het zweefvliegen, maar tot dan konden we genieten van de randactiviteiten. We bekeken allerhande sportvliegtuigjes en zweefvliegtuigjes op de static show. Er stonden echt pareltjes tussen en overal namen we foto’s van. ’s Middags aten we onze bestelde broodjes op terwijl we keken naar de vele neerkomende parachutisten. Daarna gingen Dima en Jimmy nog even boogschieten en toen was het al tijd voor het zweefvliegen!! We gingen met de shuttlebus naar de plaats van opstijgen. Heel bizar dat in Schaffen het volledige vliegveld bestaat uit gras. Het vliegveld is eigenlijk een hele grote lap gras, maar echt wel groot. Waar we zouden vertrekken met de zweefvlieger, waren we op het hoogste punt van het vliegveld en dat was een spectaculair uitzicht.

Ik mocht mee met zweefvliegtuig K21, dat kwam eraan in de verte, getrokken door een oude auto ;-). Toen de zweefvlieger bij ons was, hebben ze me erin gekregen met 2 man. Eigenlijk vond ik deze transfer nog wel meevallen, ik had erger verwacht. Mijn piloot zit zelf in een rolstoel door een dwarsleasie en zweefvliegen is zijn grote passie. Onze zweefvlieger zou omhooggetrokken worden door een lier (een soort touw dat het vliegtuig heel snel de lucht in trekt). Toen het onze beurt was, zag ik het helemaal zitten en het omhoogtrekken door de lier geeft echt een supergevoel. Op 400m wordt de lier losgekoppeld en hangen we heel alleen in de lucht, zonder motor. Wat een zalig gevoel, zo geruisloos rondvliegen. We klimmen nog tot 850m en halen snelheden rond 100km/uur. Ondertussen krijg ik alle uitleg over hoe het vliegtuig kan stijgen door thermiek (warme stijgende lucht). We zien een roofvogel vliegen en volgen hem want vogels kunnen de thermiek goed vinden. En inderdaad we geraken hoger. De piloot laat me ook even wat G force voelen en na een half uurtje is het tijd om terug te keren.

Met het shuttlebusje werden we teruggebracht. Jimmy wou nog muurklimmen en de hondjes hadden een wandeling nodig. Voor het eten gingen we nog snel een kijkje nemen bij de vliegtuigen op afstandsbediening, mooi om te zien. Hier halen ze straffe kunstjes uit. Toen we terugkwamen, was de BBQ al aan en konden we plaats nemen. Het vlees was lekker en het buffet overheerlijk. 

Na het eten volgde alweer de laatste activiteit, maar misschien wel de leukste!

Ik had Dima en mezelf ingeschreven voor een luchtdoop in een luchtballon. Onze mand (de grootste van België) bestond uit vier delen en een middendeel. In elk van die vier delen stond een kuipzetel, op hoogte geplaatst met 4-punts gordel voor mensen die slecht te been zijn. Dit was de ideale manier om van de ballonvaart te genieten. Eens we waren opgestegen, mocht de gordel uit en kon ik evenveel zien als de anderen, maar dan vanuit een comfortabele stoel. De vlucht zelf was adembenemend, zo mooi en rustig dat alles is. Je hoort honden blaffen, ziet paarden lopen, je kan iedereen zijn tuin inspecteren. We zijn een uurtje richting Aarschot gevaren om dan te landen op een omgeploegd maisveld. De landing was vrij ‘spannend’. De ballon raakte de bomen, onze korf stuiterde 3 keer om vervolgens bijna te kantelen. Maar alles is goed afgelopen! Het shuttlebusje stond alweer klaar richting Diest om daarna terug huiswaarts te keren na deze leuke dag.